คำนำ -- 1. (องค์การท่องเที่ยว) โลกหลังโควิด 19 เที่ยวไทยแบบไหนดี -- 1.1 ฤาองค์การท่องเที่ยวโลกแห่งสหประชาชาติจะอ่อนแรง ไร้ความสำคัญ -- 1.2 เทรนด์การท่องเที่ยวหลังโควิด 19 เที่ยวไทยแบบไหนดี -- 2. โควิด เศรษฐกิจ และจริตการท่องเที่ยวเมือง -- 2.1 เมื่อเหรียญมีสองด้าน เมืองก็มีสองด้านเช่นกัน -- 2.2 เมืองกับการเดินทางของผู้คน -- 2.3 เมืองน่าเที่ยวกับเมืองน่าอยู่ -- 2.4 การกำหนดบทบาทของเมือง กับเมืองท่องเที่ยว -- 3. ชุมชน ตัวตน ชนชั้นและความสัมพันธ์เชิงอำนาจ -- 3.1 Gentrification การรุกคืบด้านการท่องเที่ยวกับการกำจัดคนท้องถิ่นดั้งเดิม -- 3.2 ปรากฎการณ์ นักท่องเที่ยวล้นเกิน Overtourism... Tourist Go Home ! -- 3.3 เมื่อก่อนในน้ำ "มีปลา" ปัจจุบันในนามี "ร้านกาแฟ" บริบทการท่องเที่ยวกับการสร้างมายาคติ Localism + Romanticize + Shooting Culture -- 3.4 ผักปลอดสาร อาหารปลอดภัย การสำแดงความมั่งคั่งใหม่ ภายใต้รูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ -- 3.5 เมด อิน ไทยแลนด์ ฝรั่งแอบชอบใจ แต่คนไทย (ไม่) เห็นค่า -- 3.6 การท่องเที่ยวชุมชน หรือการท่องเที่ยวโดยชุมชนกันแน่ : เมื่อ Local ต้อง "เลอค่า" --
4. ท่องเที่ยววิถีใหม่ ในพัฒนาการของโรค-โลก-โลภ -- 4.1 ท่องเที่ยววิถีใหม่ภายใต้ BEST Model -- 4.2 มาตรฐานท่องเที่ยวใด ๆ กับมาตรฐานใหม่ภายใต้ SHA -- 4.3 พัฒนาการของโรค ที่ส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยว -- 4.4 วิกฤตสร้างโอกาส เมื่อท้องฟ้ามืด เราจะเห็นดาวชัด -- 4.5 หยุดความโลภ อย่าลืมความยั่งยืน -- 5. สงครามยังไม่จบ อย่านับศพคนท่องเที่ยว -- 5.1 The Losers บุคลากรท่องเที่ยวในภาคเอกชน -- 5.2 CPR ผู้เปราะบาง ผ่านแผนแม่บทเฉพาะกิจภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ อันเป็นผลมาจากสถานการณ์โควิด 19 พ.ศ. 2564-2565 -- 5.3 รัฐบาล กับการฟื้นฟู เยียวยา ประคับประคอง : ทุกชีวิตเราดูแล -- 5.4 ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง จับมือไว้แล้วไปด้วยกัน -- 5.5 ไม่มีวิกฤติไหนที่ไม่ทิ้งบาดแผล Gain from Pain -- บทสรุป -- ประวัติผู้เขียน.