000			04543nam a2200265 4500
003			NALT
005			20250724140114.0
008			250718b th ||||| |||| 00| 0 tha d
040			_aNALT
090			_aอศ _bส722ม 2566
100	0		_aสิทธิพงษ์ วิศวเวที. _966323
245	0	0	_aเมธีประดับดาว : _bอนุสรณ์เพื่อระลึกถึง คุณสิทธิพงษ์ วิศวเวที.
246	1	8	_aเมธีประดับดาว : อนุสรณ์เพื่อระลึกถึง คุณสิทธิพงษ์ วิศวเวที 24 สิงหาคม 2567.
260			_aม.ป.ท. _bม.ป.พ. _c2567.
300			_a240 หน้า : _bภาพประกอบ ; _c24 ซม.
505	2		_a1 เล่าเรียน-ทำงานกันไป ชีวิตได้อะไร -- มนุษย์ คือสัตว์ผู้ต้องศึกษา ชีวิตที่ดี คือชีวิตแห่งการศึกษา -- ทำงานเพื่ออะไร -- ควรทำงานกันอย่างไร -- จุดมุ่งหมายของคน หรือจุดมุ่งหมายของงาน? -- ทำงานอย่างไร จึงจะได้ความสุข? -- ชีวิต งาน และธรรม: ความประสานสู่เอกภาพ -- ชีวิต งาน และธรรม: อิสรภาพภายในเอกภาพ -- 2 ชีวิตที่สมบูรณ์ -- อย่ามองข้ามความสามารถของวัตถุ -- จุดเริ่มต้นคือ ประโยชน์สุขขั้นพื้นฐาน -- พื้นฐานจะมั่น ต้องลงรากให้ลึก -- ถ้าลงลึกได้ จะถึงประโยชน์สุขที่แท้ -- ถึงจะเป็นประโยชน์แท้ แต่ก็ยังไม่สมบูรณ์ -- ถ้ากระแสยังเป็นสอง ก็ต้องมีการปะทะกระแทก -- พอประสานเป็นกระแสเดียวได้ คนก็สบายงานก็สำเร็จ -- ปัญญามานำ มองตามเหตุปัจจัย ตัวเองก็สบาย แถมยังช่วยคนอื่นได้อีก -- ประโยชน์สุขที่สมบูรณ์จะเกิดขึ้นได้ จิตใจต้องมีอิสรภาพ -- อิสรชน คืนคนที่ไม่ยุบไม่พอง -- ถ้าโชคมา ฉันจะมอบมันให้เป็นของขวัญแก่มวลประชา -- ถ้าเคราะห์มา มันคือของขวัญที่ส่งมาช่วยตัวฉันให้ยิ่งพัฒนา -- ทำไม โลกยิ่งพัฒนา ชาวประชายิ่งเป็นคนที่สุขยาก -- ความสุขจะเพิ่มทวี ถ้าพัฒนาอย่างมีดุลยภาพ -- ถ้าไม่มีความสุขแบบประสาน ก็ไม่มีการพัฒนาแบบยั่งยืน -- การพัฒนาแบบยั่งยืน มาด้วยกันกับความสุขแบบยั่งยืน -- ชีวิตสมบูรณ์ ความสุขก็สมบูรณ์ สังคมก็สุขสมบูรณ์ เพราะจิตเป็นอิสระด้วยปัญญา ที่ถึงการพัฒนาอย่างสมบูรณ์.
600	0	4	_aสิทธิพงษ์ วิศวเวที _xชีวประวัติ _966340
650		4	_aธรรมะกับชีวิตประจำวัน _94420
650		4	_aการทำงาน _xแง่ศาสนา _941407
942			_2local _cCRE
996			_ajidapa.t _bACQSTF _c2025-07-18
996			_avaree.k _bLIBSTF _c2025-07-21
996			_ajamriang.p _bCATSTF _c2025-07-24
999			_c106991 _d106991
998			_j1020 _k นางจำเรียง ระวังสำโรง